Día da Nena e a Ciencia

Tivemos hoxe unha  videoconferencia coa doutora Dona Margarita Vázquez Navarro  doutora en Ciencias Físicas e traballadora do Eumetsat, a Organización Europea para a Explotación de Satélites Meteorolóxicos en Alemaña.  

 O seu traballo actual consiste na observación da Terra dende o espazo.

 A videoconferencia seguímola con moita atención a través das pantallas das aulas.

Contounos que decidiu estudar a carreira de Física porque dende pequena sempre se preguntaba por que pasaban as cousas.

 Unha vez rematada a carreira, a súa curiosidade seguiu facendo que quixese saber cousas e marchou a Munich (Alemaña) para facer o doutorado e tentar saber por que as liñas dos avións no ceo ás veces son moi longas, outras curtas, outras non se ven e que efecto tiña isto no clima.

Despois do doutorado continuou cos estudos de Post-doutorado no centro aeroespacial alemán (DLR) investigando a atmosfera.

Explicou a importancia dos datos que recompilamos dende que hai satélites e como con estes datos as predicións meteorolóxicas son cada vez máis precisas. Tamén vimos fotos da Terra pero que tiñan unhas cores moi raras, porque as cámaras dos satélites, que é dende onde se sacan, teñen uns lentes especiais, que reproducen tanto as cores visibles, como a temperatura ou unha mestura delas. Deste xeito poden “atravesar” as nubes e poden distinguir a neve das nubes, por exemplo.

Vimos como se manda un satélite ao espazo, cun foguete que ten moitísimo combustible. Na parte superior do foguete é onde se aloxa o satélite ata chegar a súa posición, momento no que se desprende o tanque do combustible e o satélite desprégase: xa pode empezar a enviar información.

Aprendemos que grazas aos datos recollidos, podemos saber con antelación se vai haber furacáns, cara onde se dirixen, con que velocidade ou a temperatura da auga do mar, que é coma o combustible que pode acelerar e facer crecer esas tormentas.

Tamén a importancia de ver nunha erupción volcánica cara onde se dirixen as nubes, pois avaríanse os avións ao atravesar esas nubes, e así se lles pode dicir por onde voar sen perigo. As tormentas de area tamén son visibles e poden avisar á poboación para que se protexa.

Ás veces esas nubes de area levan en suspensión nutrientes que se acaban no mar son fonte de alimento para os peixes, entón pódese saber onde van ir comer os peixes e os barcos pesqueiros saben onde teñen que ir pescar.

Os satélites axudan na loita contra os incendios porque poden avisar onde están os focos de lume máis potentes e se a dirección do vento pode por en perigo ás brigadas contra o lume. E mesmo a calidade do aire é medible dende o espazo, algo que se notou durante o confinamento, pola pouca emisión de gases contaminantes a atmosfera.

Polas preguntas que lle fixeron soubemos que lles leva un ano ou máis en montar todos os aparellos que leva un satélite, porque hai que probar todos os proxectos en terra para non ter fallos no espazo.

Preguntaron como se protexían os satélites do frío e da calor e resulta que levan unha capa illante.

Soubemos que levan placas solares para ter enerxía, mais tamén precisan algunha batería para cando están fora da luz solar.

A charla foi do máis interesante, instrutiva e amena dende o principio, tanto para o alumnado como para o profesorado.

 Aprendemos moitas cousas sobre o tempo, o clima, os satélites e, sobre todo, que ter inquedanzas e buscar o por que das cousas pode levarnos a traballar en algo tan interesante coma a teledetección ou calquera outra cousa tanto nenas como nenos.

Queremos agradecerlle sinceramente a Margarita a charla que compartiu con nós e a rapidez en contestar unhas preguntas formuladas por dous alumnos que non sabía naquel momento.

Pensaremos en todo o que nos aprendeu cando miremos ao ceo e vexamos pasar algún satélite...

Graciñas!!

Conferencia 8-M

Como xa vos adiantamos, hoxe á mañá tivemos a videoconferencia coa científica e antiga alumna do colexio Miriam Conde Gómez.

Falounos dende o CHUS, no que fa o último curso de doctorado.

Compartiu con nós unha presentación na que contaba como foi a evolución da súa vida académica ata hoxe en día, describiu o seu traballo científico nos distintos eidos nos que os desenvolveu.

Ensinousnos  mulleres extraordinarias con traballos tradicionalmente realizados por homes.

Logo da súa presentación, respondeu as preguntas que xurdiron entre o alumnado.

Contestou ás preguntas que lle formularon alumnas e alumnos das clases de 3º, 4º, 5º e 6º de Primaria.

  Aprenderon que  

Porque traballes na investigación, non tes que ser aburrida, iso é máis o estereotipo das series de televisión.

Actualmente traballa no campo da saúde. No seu equipo son todas mulleres, a directora do proxecto tamén.

Non notou ningunha inxustiza por ser muller no traballo, so cun médico, pero era polo carácter del máis que nada.

Ao preguntarlle polo seu traballo coa policía, dixo que os casos eran confidenciais, pero si que podía comentar que axudou a identificar un cadáver que aparecera en África.

Como te sentes o chegares tan alto?

Non se sinte de ningunha maneira por chegares tan alto, so pensa que quere chegar máis alá, seguir aprendendo.

Que hai moitas clases diferentes de cancro, pero de mama hai tres tipos que se diferencian polos marcadores tumorais.

Se non tivera estudado bioloxía, probablemente optara por veterinaria, que está no mesmo ramo.

O tipo de cancro que investiga investigando vai polo sangue normalmente aos pulmóns e aos ósos. Ver o cancro no sangue é bastante difícil, pero agora podería dicir que é quen de facelo.

O que lle gusta da ciencia  é poder saber e descubrir cousas que antes non se sabían. De pequena regaláronlle un microscopio e gustáballe mirar por el. 

Miraba os debuxos de “Érase unha vez o corpo”.

Unha pregunta coa que non contaba Miriam foi:

Que é a neuroxénesis?

Explicou que estudou un tempo o comportamento das neuronas de pacientes con TEA, e que simplificando, é estudar como se xeran as neuronas.

A sesión de radio de hoxe estivo tamén centrada na conmemoración do 8 de marzo.

Durante a sesión de Hora de Ler, @s voluntari@s contaron na

  Biblioteca a historia de algunhas mulleres como Hipatia de Alejandría, Concepción Arenal, Marie Curie e Mª Teresa Portela entre outras.

Todas elas  destacaron en disciplinas tradicionalmente masculinas ao alumnado de Primaria dos cursos máis baixos.

Día da nena e a ciencia.

OOOOLA!!

Este martes 8 todo o alumnado de primaria do colexio participou nunhas charlas virtuais argalladas por a asociación Aseica por mor do Día da Nena e a Ciencia. A través da iniciativa CONÓCELAS 2022, Aseica presenta ás "Detectives del cáncer".

Son un equipo que potencia a labor das mulleres investigadoras de cancro en España, concienciado a o alumnado dos colexios para que estuden ciencias, e que coñezan ás investigadoras que hai detrás de cada bata.

Marta Barturen foi a investigadora que  falou co alumnado de  1°, 2° e 3° de Primaria conectándose por Weebex.

Contestou as preguntas que tiñan preparadas e as que xurdiron ao longo da súa presentación.

No caso de 4°, 5° e 6° de Primaria,  conectáronse e charlaron coa científica Sofía Tirado.

 Nas tres aulas  quedaron encantadas coa presentación que fixo. A participación do alumnado foi moi activa.

 

Explicaron cando decidiron e porqué escoller carreiras de ciencias,

 canto tiveron que estudar, como e porqué decidiron adicarse elas á investigación.

Contaron tamén que traballaban en Equipos Cooperativos, compartindo os avances e os descubrimentos que facían.

Todo isto contáronllo cunha presentación moi didáctica e ilustrativa, bastante amena e axeitada aos distintos grupos de alumnas e alumnos.

Quedóulles ben claro que para entrar no laboratorio cómpre poñer sempre a bata e as luvas para non contaminar ningún dos experimentos do equipo.

Grazas por compartir con nós esta experiencia.